Deneyimsel Tasarım Öğretisi Makaleler

Bazen insan kanunlarla açıklanamayacak ş eylere inanmak ister. O sevgisiyle de, ilgisiyle de, Cesaretiyle de, merhametiyle de kanunların anlatamadı ğ ı insand ı ... E ğ er bahsedilen ki ş i oysa ve konu fedakarl ı k... Peygamberden sonra onu geçebilecek insan yaratılmadı bu dünyada... Analar onun gibisini hiç do ğ uramad ı ... Çünkü analar; anne do ğ uramazlar... Çünkü anneler do ğ umla olu ş amazlar... Ancak ALLAH ın hediyesi olabilir insanlara... İ lahi ş efkatin k üçü c ü k bir ö rne ğ ini anlamaları için... Yüzünde ki kırı şık l ı klar ı bir tebess ü m ü n arkas ı nda gizleyebilendi o... Hangi kadın bir erkek için bu kadar güzel olabilir... Görünenin göründü ğ ü gibi olmad ı ğ ı n ı ispatlayand ı ... O, güçsüzlü ğ ü ne ra ğ men cesur olabilen... Sadece, eksikli ğ i de ğ il,   varl ı ğ ı da hissedilebilendi... Yanlı ş ı bile iyi niyetle yapabilendi... ki ALLAH onu bilmedi ğ i ş eylerde de hakl ı çı kartt ı ... Belki tok insanların d...

Adam mahkeme salonundan içeri girdi. Bir anda salonda ki tüm konuşmalar kesildi. Sonrası… Kesik kesik ağlama sesleri ve fısıltılar. Herkes ona bakıyordu, kimileri şefkatle, kimileri ise nefretle. Öyle ya… İnsan hep kendi yargısıyla bakar olaylara. Henüz hüküm kesinleşmemişti ama insanlar çoktan hükmünü vermişti.

Çoğumuz belirsizlik ile karşılaşmışızdır. İş aile çocuk sosyal ilişkiler vs. Bu durumu hayatımız boyunca en az bir kez yaşadık değil mi ? Kim bilir bazılarımız her gün belki de... Hayatta belirsizlik var mı?  Güneş her gün doğudan doğup batıdan batıyor. Ağaçlar baharda çiçek açıp bir süre sonra meyveye dönüyor. Ay belli zamanlarda bize farklı farklı görünüyor ama her ay bunu tekrarlıyor. Yağmur yağacağı zaman kış geldiğinde her şey aynı devam ediyor ve insan bunlara bakarken hiç belirsizlik görmüyor. Neden? Çünkü hepsi bir yasaya uygun hareket ediyor. 

Sabahleyin kalktı. Son dönemlerde canı çok sıkılıyordu. Canı hiçbir şey yapmak istemiyordu. Annesi çağırıyordu. “Ayşegül hadi kızım kalk.” Cevap bile veresi yoktu. Yatakta biraz daha vakit geçirdi. Ne kalkmak istiyordu ne de uyumak. Gözüne yatağının yanındaki konsoldaki kitap ilişti. İçinden kitaba uzanmak geldiyse de, üşendi. Aklından “Ne yapsam acaba?” diye geçirmeye çalışıyordu.  Kendi kendine motive edebilecek hiçbir şey bulamıyordu. Okuldaki dersleri sıkıcıydı. Ödevleri vardı ama hiç yapası yoktu. Arkadaşları da sıkıcıydı, kimseyi beğenmiyordu. Ondan hoşlanan bir çocuk vardı. Onu da beğenmiyordu. Eline telefonunu aldı. Yine mesaj atmıştı. Cevap bile vermedi. İlgisini çekebilecek bir şeyler arıyordu. Ama hep aynıydı. İlginç farklı değişik bir şeyler yok muydu?  Her şey ne kadar da sıkıcı geliyordu. Telefonunu yatağa fırlattı. Daha üzerini bile değiştirmemişti.

Her şey bozulur gerçeğini kaybettiğinde... Ve her şey aslına döner gerçeğini sahiplendiğinde... Zehirlenmemiş taptaze bir toprakta... Şifalarla müjdelenmiş mis kokulu domates fideleri... Mis kokusu domatesin, gerçeğe yakınlığının işareti... Ve zehirlenmemiş insan elleri... Daha henüz ağızlarına değmeden ellerine değmiş Domateslerin şifa dolu haberleri... İnsanların elleri ve kalpleri gerçeğe yakınlıkla müjdeli... İnsanların elleri gerçeğe yakınken bereketli...